قاصدك عشق

روزگار غريبي است و دنيا در چشمان خسته ام به وسعت يك قفس. كجاست فانوس به دستي كه جلودار هجرتم باشم و مرا كه سرشار پروازم به آنسوي ابرها برد. حلالم كنيد...

پاكيه قاصدك و آدمك

درباره وبلاگ

غنچه از خواب پريد گلي تازه به دنيا آمده بود خار خنديد و به گل گفت سلام و جوابي نشنيد خار رنجيد ولي هيچ نگفت ساعتي چند گذشت گل چه زيبا شده بود دست بي رحمي آمد نزديك گل سراسيمه ز وحشت افسرد ليك آن خار در آن دست خليد و گل از مرگ رهيد صبح فردا كه رسيد خار با شبنمي از خواب پريد گل صميمانه به او گفت سلام